Voor mij ontvouwt zich een dramatisch tableau; een scène van bijna operamatige grootsheid. De compositie wordt gedomineerd door een centrale figuur, een krijger, wiens blik gericht is op een ver landschap dat wellicht Italië zelf is. De kunstenaar gebruikt een meesterlijk spel van licht en schaduw, waarbij de figuren baden in een zachte, etherische gloed die contrasteert met de donkerdere, meer dreigende achtergrond. Een hemelse figuur, schijnbaar een personificatie van de overwinning of glorie, zweeft erboven, met een laurierkrans, een symbool van triomf. Het paard van de krijger staat op zijn achterpoten, wat dynamische beweging aan de scène toevoegt, en de andere soldaten staan achter hem in de mist. De kleuren zijn rijk, met crèmewit en roze die contrasteren met het diepe blauw en groen van het verre land en de hemel. Het is een schilderij vol beweging, emotie en het gewicht van de geschiedenis.