De scène speelt zich af in een ruime, donker verlichte hal; de lucht zelf lijkt dik van onuitgesproken spanning. De compositie wordt gedomineerd door een gelaagde opstelling, die de blik van de toeschouwer richt op de centrale figuren. Vooraan zit een individu gekleed in sombere kleding, een hoge, puntige hoed die hun gelaatstrekken verbergt - een duidelijk visueel embleem van het oordeel.

Een verzameling figuren vult de scène. Hun uitdrukkingen zijn moeilijk te onderscheiden, gehuld in schaduw, maar hun houdingen geven een voelbaar gevoel van ernst en angst weer. Zonlicht stroomt binnen van een onzichtbare bron, waardoor de centrale figuren dramatisch worden belicht en lange schaduwen worden geworpen die het gevoel van opsluiting verdiepen. De sombere tinten en het spel van licht en schaduw versterken het drama, creëren een scherp contrast en doordrenken de scène met een sfeer van angst. Er zijn elementen van zowel gezag als onderwerping. De scène is aangrijpend; ik kan bijna gefluister horen en het gewicht voelen van de onzichtbare krachten die in het spel zijn.