De geportretteerde, een jonge man, kijkt de toeschouwer recht aan, zijn uitdrukking is een mix van jeugdige onschuld en beginnende volwassenheid. De kunstenaar heeft op meesterlijke wijze het subtiele spel van licht op zijn gezicht vastgelegd, de delicate blos op zijn wangen en de glans in zijn heldere, blauwe ogen benadrukkend. De compositie is eenvoudig maar opvallend, met de figuur tegen een donkere, ongedefinieerde achtergrond, die dient om zijn aanwezigheid te benadrukken.

De penseelstreken lijken los en zelfverzekerd, vooral in de weergave van het uniform van de jonge man, een warme, aardse tint die contrasteert met de koele tonen van zijn huid en het strakke wit van zijn overhemd. De vaardigheid van de kunstenaar in het weergeven van texturen is duidelijk zichtbaar in de manier waarop de stof van het uniform bijna lijkt te ademen, waardoor een gevoel van leven en beweging ontstaat in de statische pose. Het schilderij roept een gevoel van stille waardigheid op, dat de toekomst van de geportretteerde, de wereld die hij zal erven en de wegen die hij kan bewandelen, insinueert.