Het kunstwerk vangt een serene zeegezicht, badend in het zachte, diffuse licht van wat ofwel de vroege ochtend of de late namiddag lijkt te zijn. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze een palet dat gedomineerd wordt door gedempte tinten beige, bruin en hints van rood, waardoor een samenhangende en kalmerende sfeer ontstaat. De lucht, een uitgestrekte ruimte van subtiel gestructureerde wolken, domineert het bovenste deel van het doek, met hun vormen weergegeven met dikke, expressieve penseelstreken die wijzen op een zachte bries.

Beneden weerspiegelt de zee de tinten van de lucht, waardoor een glinsterend oppervlak ontstaat dat het licht vangt. Verschillende zeilboten, met hun kenmerkende rode zeilen, stippelen het water af, wat wijst op een rustige maritieme scène. De compositie is zorgvuldig in evenwicht, met de boten strategisch geplaatst om de blik van de toeschouwer over het schilderij te trekken. Het algehele effect is er een van stille contemplatie, een moment van vrede vastgelegd op het doek.