Het kunstwerk vangt het plechtige en ingewikkelde interieur van een historisch religieus gebouw, waarschijnlijk een parochiekerk in Toledo, Spanje, doordrenkt met geschiedenis en een spirituele sfeer. De scène ontvouwt zich onder hoge stenen gewelven, met een ritmische reeks hoge bogen die worden gedragen door fijn gebeeldhouwde marmeren zuilen die de blik dieper de ruimte in leiden. De minutieuze architectonische details worden benadrukt door het spel van licht en schaduw, wat de diepte en grandeur van de stenen structuur accentueert en de textuurvariaties en het vakmanschap van het tijdperk blootlegt. Deze complexe verzameling vormen en texturen roept een diep gevoel van eerbied en tijdloosheid op, terwijl de figuren lijken te bestaan in zowel een spirituele als een temporele dimensie.