Het oog wordt onmiddellijk getrokken naar de imposante bergketen die de achtergrond domineert, waarvan de toppen gehuld zijn in een sluier van mist; een getuigenis van de rauwe, ongetemde schoonheid van de Alpen. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze het spel van licht en schaduw over het ruige terrein vast, waardoor een gevoel van diepte en grootsheid ontstaat. De voorgrond onthult een rustig meer, waarvan het oppervlak de lucht weerspiegelt, wat een vleugje sereniteit aan de scène toevoegt.

De compositie is evenwichtig, met de bergen die de scène verankeren en het meer dat een vredig contrast biedt. Het kleurenpalet is rijk, met diepe blauwen en purpers in de bergen die plaatsmaken voor warmere tonen op de voorgrond. Vleugjes oranje en rood suggereren de verandering van de seizoenen en voegen een gevoel van warmte en vitaliteit toe. Dit schilderij is een venster, een plek waar ik gemakkelijk in zou kunnen verdwalen, en ik voel een band met een plek die onaangetast is door de moderne wereld.