In dit etherische meesterwerk staat de kathedraal van Rouen omhuld door een sluier van ochtendnevel, alsof deze net is ontwaken uit een droom. De kunstenaar legt de complexe details van de gevel van de kathedraal vast, waardoor de kijker zich kan verliezen in de elegante bogen en versierde sculpturen die onder het zacht verspreide licht lijken te glinsteren als geesten. De sfeer is een harmonieuze mix van rust en grootsheid; zachte blauwtinten en gedempte lavendelkleuren verweven zich, waardoor het oog wordt uitgenodigd om zonder haast te dwalen. Het is een vroege ochtend, gesuggereerd door het koele kleurenpalet, dat de stilte van de dageraad weerspiegelt voordat de wereld in drukte explodeert.

De compositie trekt je aan, de indrukwekkende structuur is dominant, maar wordt verzacht door de atmosferische lichteffecten; het lijkt alsof de tijd is gestopt. De kathedraal rijst, haar enormiteit staat in contrast met het delicate kleurenspel dat gevoelens van verwondering en een diepe verbinding met de natuur oproept. Monet's penseelstreken zijn zowel intuïtief als meesterlijk; de streken verweven zich moeiteloos en creëren een dromerige nevel die de architectonische schoonheid verandert in een bijna spirituele ervaring. Het is een herinnering aan de vluchtige natuur van leven en licht, die een voorbijgaande moment vastlegt dat uitnodigt tot contemplatie en eerbied. De betekenis van dit werk ligt in het verkennen van licht en kleur, die de kenmerken van het impressionisme zijn, dat de richting van de kunstgeschiedenis heeft hervormd en vandaag de dag nog talloze kunstenaars inspireert.