Het schilderij legt een levendig boeket pronk-erwten vast, geplaatst in een eenvoudige maar elegante, groene en bruine kruik. De bloemen exploderen met een spectrum van delicate kleuren, van de zachtste witten en roze tot vleugjes dieper rood en paars. De kunstenaar gebruikt een lichte impasto-techniek; de penseelstreken zijn zichtbaar en geven een gevoel van energie en directheid. De bloemen lijken bijna uit het doek te springen. De achtergrond is een warm, uitnodigend oranjebruin, dat een gezellige sfeer creëert en de bloemen laat opvallen.

Onder de kruik zorgt een rijk bewerkt tafelkleed in tinten geel, turkoois en rood voor een opvallend contrast met de eenvoud van de achtergrond en de bloemen. De tafel lijkt voor een geïmpliceerd landschap te staan, misschien een suggestie van glooiende heuvels in silhouet; de opname ervan introduceert een laag diepte en complexiteit, wat suggereert dat de scène zich buiten afspeelt. Het spel van licht en schaduw, de combinatie van eenvoudige en versierde elementen, creëert een visuele symfonie, een moment van stille schoonheid die ik zeer aantrekkelijk vind.