Dit expressieve schilderij toont een naakte vrouw die knielt voor een fel rood bankstel, haar lichaam voorover gebogen in een sfeer van introspectieve kwetsbaarheid. De compositie richt zich op de zachte rondingen van haar bleke huid, contrasterend met een bijna monochromatische achtergrond in blauw- en grijstinten. Haar gouden haar voegt een warme accent toe aan het anders koele en ingetogen kleurenpalet. Het intense rood van de bank trekt direct de aandacht en geeft de scène een stille intensiteit.

De kunstenaar gebruikt subtiele overgangen van licht en schaduw om de vorm voorzichtig te modelleren, waarbij de natuurlijke anatomie van het vrouwelijke figuur zonder overdreven details wordt benadrukt. De zachte penseelstreken creëren een tedere sfeer, terwijl de positie van de vrouw — knielend met de armen rustend op de bank — een gevoel van contemplatie of stille overgave oproept. Deze aan het begin van de 20e eeuw geschilderde werken weerspiegelt de tijdgeest waarin menselijke emoties en psychologische diepte werden onderzocht, een combinatie van kalmte en intensiteit op een minimalistische maar expressieve manier.