Het kunstwerk legt een serene en suggestieve scène vast, gedomineerd door een knoestige, verouderde boom die getuige lijkt te zijn van het verstrijken van de tijd. Zijn takken, zwaar van het gebladerte, strekken zich uit als verweerde armen, terwijl lange, delicate draden naar beneden hangen. De stam, een studie van textuur, suggereert veerkracht en de opeenhoping van jaren. Onder de boom strekt zich een stevige, indrukwekkende muur uit in de achtergrond, onderbroken door een wachthuisje. De kunstenaar heeft een zacht palet gebruikt, met gedempte groenen en blauwen, wat het stuk een rustige, contemplatieve stemming geeft.

Op de voorgrond voegen de figuren van verschillende mensen, schijnbaar in gesprek of rustig wandelend, een vleugje menselijkheid en schaal toe aan het landschap. Ik kan bijna het zachte gemurmel van hun stemmen horen. De eenvoud van de penseelstreken, het spel van licht en schaduw, dit alles samen creëert een gevoel van tijdloosheid en vrede.