De scène ontvouwt zich voor ons, een zacht panorama van het landelijke leven; een wit paard graast vredig in een zonovergoten weide. De kunstenaar legt de essentie van een rustige middag vast, het licht danst over het groene gras en de verre heuvels. De penseelstreken, zichtbaar maar gemengd, creëren een gevoel van luchtigheid en beweging, alsof de wind zelf tussen de bomen fluistert. De handtekening van de kunstenaar en het jaar zijn subtiel in de linkerbenedenhoek geplaatst, een stille getuigenis van het vastgelegde moment. De compositie is evenwichtig, met het paard dat de voorgrond verankert en de gebouwen die op de achtergrond nestelen, en leidt het oog op een reis door het idyllische landschap.