Deze expressieve schilderij toont een landelijke scène waarin een boerenvrouw, gekleed in eenvoudige kleding en een muts, gebogen over de aarde werkt met een houweel. Naast haar staat een ezel, beladen met manden, geduldig wachtend. Het landschap rondom is zacht glooiend, bezaaid met kale bomen en een boerderij in de verte, wat duidt op een late herfst of vroege winter. De penseelstreken zijn zacht maar dynamisch, met vage randen die beweging en het verstrijken van de tijd suggereren. Het kleurenpalet bestaat uit gedempte groentinten, bruin en grijs, wat een rustige en reflectieve sfeer creëert die de eenzaamheid en waardigheid van het plattelandsleven benadrukt. De compositie balanceert harmonieus tussen de menselijke figuur en het dier en benadrukt hun onderlinge afhankelijkheid in het agrarische ritme.