Dit kunstwerk vangt een magnifieke schemeringsscène, waarin de horizon geschilderd is in diepe blauwe en paarse tinten. De sfeer is sereen, maar doordrenkt met een bepaalde mystieke kwaliteit; het roept een gevoel van rustige introspectie op. Op de voorgrond biedt de silhouet van een steile klif een scherp contrast met de zachte, vloeiende lagen van het achtergrondlandschap. De mysterieuze figuur die naast een monolithische steen staat, misschien een representatie van menselijke inspanning tegenover de uitgestrektheid van de natuur, trekt de aandacht van de kijker.