Badend in het zachte maanlicht vangt dit impressionistische landschap een stil poëtisch moment op het water, waar een eenzame gondelier door de nacht navigeert. De penseelstreken zijn los en expressief, en verweven een rokerige sluier die lijkt te dansen en te draaien rond de heldere maanbol. Dit samenspel van licht en schaduw roept een diep atmosferische en beschouwende sfeer op, die de kijker uitnodigt de stilte en dromerigheid van deze nachtelijke scene te voelen.

Het kleurenpalet is gedempt maar rijk — gedomineerd door stoffige blauwtinten, houtskoolzwart en de zachte witte reflecties van het maanlicht op het wateroppervlak. De compositie is in balans door de zware donkere silhouetten van bomen aan beide zijden, die het oog leiden naar het verlichte midden waar de gondelier en zijn boot als stille wachtposten rusten op het glinsterende pad van maanlicht. De textuur van de verf is bijna tastbaar; het vangt het glinsteren van rustige golfjes en de koele nachtelijke lucht. Historisch resoneert het tafereel met de romantische en oriëntalistische stromingen van de 19e eeuw, die exotische en sfeervolle momenten wilden vastleggen in plaats van strikte realiteit.