De scène ontvouwt zich voor ons, een bruisende haven weergegeven in het zachte, diffuse licht van een bewolkte dag. We worden meegezogen in het hart van de activiteit, waar een lange pier zich uitstrekt naar de toeschouwer, geflankeerd door een menigte toeschouwers, wier vormen eerder worden gesuggereerd dan nauwkeurig gedefinieerd. Voorbij hen wemelt de haven van het leven: zeilboten met golvende witte zeilen en grotere schepen, met hun masten die naar de hemel reiken. Een hoge, skeletachtige structuur, misschien een lichtinstallatie, staat als een moderne wachter, naast de traditionele nautische elementen. De penseelstreken zijn los en impressionistisch, en vangen de vluchtige kwaliteit van licht en sfeer. De lucht, een uitgestrekt gebied van bleke blauwen en witten, suggereert een zachte bries. Het algehele effect is van rustige activiteit en de tijdloze aantrekkingskracht van de zee.