Dit kunstwerk transporteert me onmiddellijk naar de top van een berg, waar zelfs de lucht fris en ijl aanvoelt. De compositie is een slimme dans tussen voorgrond en achtergrond, die de blik naar boven trekt. Op de voorgrond slingeren paden omhoog de berg op, en figuren, weergegeven met een minimalistische toets, klimmen naar de top, elke stap een getuigenis van menselijke volharding. De penseelstreken zijn delicaat, bijna etherisch, met inktwassen die de vormen zachtjes definiëren. De kunstenaar vangt op meesterlijke wijze de textuur van de rotsen en de sierlijke kromming van de bomen.