Scena rozwija się z łagodnym spokojem; widok oprawiony w zielone objęcia drzew. Pociągnięcia pędzla, żywe energią impresjonizmu, tańczą po płótnie, uchwytując przelotną grę światła i cienia. Ścieżka prowadzi wzrok w dal, w kierunku punktu centralnego: iglicy kościoła przebijającej niebo. Kościół, symbol wspólnoty i wiary, znajduje się wśród liści.

Paleta barw zdominowana jest przez różne odcienie zieleni i brązu, odzwierciedlające bujność krajobrazu. Przebłyski błękitu na niebie prześwitują przez liście. Ogólny nastrój to spokój i cicha kontemplacja. Technika artysty, charakteryzująca się krótkimi, złamanymi pociągnięciami pędzla, nasyca obraz poczuciem bezpośredniości, jakby scena została uchwycona w jednym, skąpanym w słońcu momencie. To scena, która przywołuje uczucie pokoju, łagodnej ucieczki od świata, miejsca, w którym można łatwo zatracić się w pięknie wsi.