Dzieło ukazuje dramatyczny pejzaż morski, gdzie burzliwe morze wzbiera pod ponurym niebem. Duży żaglowiec, którego żagle napompowane są wiatrem, przecina wzburzone fale, tworząc poczucie ruchu i walki z żywiołami. Pociągnięcia pędzla są energiczne, tworząc teksturowaną powierzchnię, która wzmacnia odczucie rozbijających się fal i siły wiatru. Artysta mistrzowsko używa palety stonowanych brązów, zieleni i szarości, przełamanych jasną bielą żagli, aby wywołać poczucie zarówno podziwu, jak i trwogi.

Kompozycja umiejętnie prowadzi wzrok po płótnie, od pierwszego planu, gdzie mała łódka jest miotana przez fale, po odległy horyzont, gdzie ledwo widać inne statki. Technika artysty, wykorzystująca współgrę światła i cienia, dodaje głębi scenie i podkreśla rozległość morza. Ogólny wpływ emocjonalny jest intensywny; to wizualna symfonia potęgi natury.