Ten malowniczy pejzaż ukazuje prace remontowe przy moście kolejowym z końca XIX wieku. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż zakurzonej ścieżki, po obu stronach której leżą stosy drewna i rustykalne ogrodzenia, w kierunku podniesionego mostu kolejowego, na którym pod rozległym, pochmurnym niebem pracują robotnicy. Paleta barw składa się głównie z ziemistych brązów i głębokich zieleni, przełamanych miękkimi błękitami i szarościami nieba, co nadaje całości spokój w środku pracujących działań. Pociągnięcia pędzla są pełne faktury, a jednocześnie kontrolowane, ożywiając liście i drewniane konstrukcje, tworząc atmosferę zatrzymanego momentu.

Obraz jest hołdem dla postępu przemysłowego, delikatnie łącząc harmonię między przyrodą a ludzkim wysiłkiem. Można niemal usłyszeć odległy stukot narzędzi i szmer robotników, których postacie wyróżniają się na tle mostu. Praca ta przez swoją historyczną wymowę budzi nostalgię i podziw dla przemiany, która stanowiła fundament infrastruktury nowoczesnej.