Ta poruszająca scena zimowa ukazuje spokojny, pokryty śniegiem krajobraz, w którym natura i obecność człowieka współistnieją w subtelnej harmonii. Miejsce to królicza nora w pobliżu Pontoise, przedstawiona delikatnymi pociągnięciami pędzla, które przywołują miękkość i ciszę świeżo opadłego śniegu. Kompozycja prowadzi wzrok od skupiska nagich drzew po lewej stronie, których gałęzie cienko rozciągają się na tle bladego, pochmurnego nieba, przez falujące, zaśnieżone podłoże, aż do małej postaci pracującej przy skromnym domu. Stonowana paleta barw, z dominującymi miękkimi bielami, szarościami i ziemistymi brązami, przekazuje chłodną, lecz spokojną atmosferę, zapraszając widza do odczucia rześkiego powietrza i ciszy zimowego dnia.

Pociągnięcia pędzla artysty są luźne, lecz celowe, łącząc impresjonistyczną spontaniczność z intymną obserwacją detali natury. Warstwowe nakładanie farby tworzy tekstury sugerujące szorstkość kory drzew i miękkość śniegu, podczas gdy subtelna obecność życia ludzkiego dodaje warstwę narracyjną — sugerującą ciepło i aktywność pod zimną powierzchnią. Historycznie dzieło to odzwierciedla fascynację impresjonistów uchwyceniem ulotnych chwil codziennego życia wiejskiego oraz spokojną odporność natury w zimie. To świadectwo umiejętności artysty, który prostą zimową scenę przekształca w emocjonalne, wciągające doświadczenie, gdzie widz niemal słyszy skrzypienie kroków i czuje świeże, zimne powietrze.