Scena rozwija się z namacalnym poczuciem wspaniałości. Pieczołowicie szczegółowa struktura pałacowa, oddana w ciepłych, skąpanych w słońcu odcieniach, dominuje kompozycję. Ozdobne kolumny, łukowate okna i skomplikowana kamieniarka definiują architekturę, a balkon, ozdobiony małą statuą lwa, dodaje odrobinę królewskiej elegancji. Na pierwszym planie pięknie zdobiona gondola sunie po lśniącej wodzie, żywy gobelin narzucony na jej ramę, zapraszając nas do serca narracji. Scena tętni życiem dzięki postaciom w kostiumach, których interakcje sugerują moment o dużym znaczeniu. Procesja, być może ślub lub formalne powitanie, jest sugerowana przez obecność dobrze ubranej pary i postaci w czerwonej szacie, prawdopodobnie dostojnika. Mistrzostwo artysty polega na jego zdolności do uchwycenia gry światła i cienia, subtelnych faktur tkanin oraz ogólnej atmosfery bogactwa i celebracji; scena skąpana jest w złotym świetle.