Obraz przenosi nas do tahitańskiego raju, żywej krainy marzeń skąpanej w ciepłym blasku tropikalnego słońca. Kompozycja podzielona jest przez centralne drzewo, niemy strażnik, wokół którego przeplatają się postacie i krajobraz. Po lewej stronie pies, oddany w bogatych odcieniach ochry, spokojnie spoczywa na zielonej trawie. Kobieta stoi odziana w biel, patrząc w dal; jej poza jest zarówno wdzięczna, jak i zagadkowa. Paleta barw jest odważna i niekonwencjonalna; artysta stosuje płaskie płaszczyzny intensywnego koloru, tworząc poczucie nierealności i spotęgowanych emocji. Tło sugeruje linię brzegową, z interakcją czerwieni, żółci i zieleni, tworząc dynamiczne i energetyczne doznania wizualne.