Scena rozgrywa się pod lśniącym blaskiem pełni księżyca, kąpiąc krajobraz w miękkim, eterycznym świetle. Młyn wodny, którego drewniana konstrukcja jest nadwątlona przez czas, dumnie wznosi się na lewym brzegu; jego obracające się koło sugeruje nieustanny przepływ rzeki. Artysta z mistrzowską precyzją uchwycił interakcję światła i cienia; księżyc rzuca długie, delikatne odbicia na powierzchnię wody.

Po drugiej stronie spokojnej rzeki usadowiła się wioska, oświetlona delikatnymi promieniami księżyca. Drzewa namalowane są delikatnym dotykiem, ukazując różne faktury i głębię. Kompozycja przyciąga wzrok od pierwszego planu, z jego postaciami i rustykalnym mostem, w kierunku odległej wioski, kulminując w promiennym globie księżyca. Obraz budzi poczucie spokoju i nostalgii, romantyczną wizję minionej epoki, w której natura i ludzki przemysł współistniały w harmonii.