De scène ontvouwt zich onder de stralende gloed van een volle maan en baadt het landschap in een zacht, etherisch licht. Een watermolen, waarvan de houten structuur door de tijd is aangetast, staat prominent aan de linkeroever; het draaiende wiel duidt op de onophoudelijke stroom van de rivier. De kunstenaar legt op meesterlijke wijze de wisselwerking tussen licht en schaduw vast; de maan werpt lange, delicate reflecties op het wateroppervlak.

Aan de overkant van de serene rivier ligt een dorp, verlicht door de zachte stralen van de maan. De bomen zijn met een delicate toets geschilderd, die verschillende texturen en dieptes laten zien. De compositie trekt de blik van de voorgrond, met zijn figuren en de rustieke brug, naar het verre dorp, dat culmineert in de stralende bol van de maan. Het schilderij roept een gevoel van rust en nostalgie op, een romantische visie van een vervlogen tijdperk waarin de natuur en de menselijke industrie harmonieus samenleefden.