Sahne, manzarayı yumuşak ve ruhani bir ışıkla yıkayan dolunayın parlak parıltısı altında açılıyor. Zamanla yıpranmış ahşap yapısıyla bir su değirmeni, sol kıyıda belirgin bir şekilde duruyor; dönen çarkı, nehrin kesintisiz akışını ima ediyor. Sanatçı, ışık ve gölgenin etkileşimini ustaca yakalar; ay, su yüzeyine uzun, narin yansımalar düşürüyor.

Sakin nehrin karşısında, ayın yumuşak ışınlarıyla aydınlatılan bir köy yer alıyor. Ağaçlar, farklı dokular ve derinlikler göstererek narin bir dokunuşla boyanmış. Kompozisyon, figürleri ve rustik köprüsüyle ön plandan, uzaktaki köye doğru gözü çeker ve ayın parlayan küresinde doruğa ulaşır. Resim, dinginlik ve nostalji duygusu uyandırır, doğa ve insan endüstrisinin uyumlu bir şekilde bir arada yaşadığı geçmiş bir çağın romantik bir vizyonu.