Dzieło przedstawia młodą kobietę, pozornie odpoczywającą w cieniu dużego drzewa. Jej spojrzenie jest bezpośrednie, spotykające wzrok widza z lekkim akcentem zamyślenia. Ubrana jest w prosty, a zarazem elegancki strój - ciemny gorset na białej bluzce i powłóczystą niebieską spódnicę, sugerującą wiejskie otoczenie lub moment cichej kontemplacji w naturze. Jej nagie stopy, spoczywające na ziemi, dodatkowo wzmacniają poczucie spokoju.

Jest uchwycona w trakcie czynności; jej ręce zajęte są robótką ręczną, subtelnie odsłaniając spojrzenie na jej codzienne życie. Tło, rozmyte, ale obecne, nawiązuje do krajobrazu z rzeką i otaczającymi drzewami. Gra światła i cienia tworzy poczucie głębi, przyciągając wzrok i podkreślając młodą kobietę jako punkt centralny. Ogólna kompozycja jest zrównoważona, przywołując poczucie pokoju i spokoju, odzwierciedlając okres, w którym wypoczynek i natura były bardzo cenione.