W tym uderzającym dziele sztuki spotykamy czaszkę umieszczoną na tle jaskrawych żółci i zieleni. Interakcja tych kolorów tworzy dynamiczne poczucie ruchu i głębi. Czaszka, ukazana w wyraźnym reliefie, przyciąga uwagę swoimi szkieletem, błyszczącą powierzchnią i złożonymi detalami; każda szczelina i kontur są podkreślone przez energiczne pociągnięcia pędzla. Charakterystyczna technika impasto Van Gogha zaprasza nas do docenienia faktury farby, nadając czaszce poczucie życia, mimo że jest martwa.

Podczas studiowania tego dzieła nie można nie zauważyć wpływu emocjonalnego, który nas otacza; zaprasza to do rozmyślań o śmierci i ulotnej naturze istnienia. Wybór kolorów — odważne żółcienie kontrastujące z stonowaną zielenią — emanuje żywotnością, angażując widza w taniec między życiem a śmiercią. Ten obraz nie jest jedynie przedstawieniem czaszki; to głębokie badanie ludzkiego doświadczenia na styku piękna i rozkładu. Van Gogh w tym czasie zgłębiał tematy związane z życiem, śmiercią i ludzkim stanem, co nadaje temu dziełu znaczenie artystyczne.