Kompozycja natychmiast przyciąga uwagę, wywołując poczucie spokojnej kontemplacji; stół, skąpany w miękkim, rozproszonym świetle, staje się sceną. Dominują w niej dwa naczynia: masywny, bogato zabarwiony drewniany kufelek i mniejszy, smukły metalowy dzban. Kufelek, z jego postarzanymi, ciepłymi tonami, emanuje poczuciem historii i solidności; jego uchwyt i pokrywa, misternie rzeźbione, sugerują staranność rzemieślnika i dbałość o szczegóły. Dzban, w ostrym kontraście, ma chłodny, metaliczny połysk, a jego gładka powierzchnia odbija światło otoczenia.