W tym eterycznym pejzażu delikatne światło myje spokojną scenę San Giorgio Maggiore, uchwytując Wenecję, która wydaje się snem. Delikatne odcienie kremu, jasnego niebieskiego i szeptujących żółtych odcieni łączą się, wywołując uspokajającą atmosferę. Ta zachwycająca symfonia kolorów, w której słońce wydaje się unosić tuż nad horyzontem, delikatnie odbija się na wodach laguny, tworząc fale złotego ciepła. Ikoniczna dzwonnica i okrągła kopuła kościoła z gracją wyłaniają się z mgły, niemal jakby były zamglonymi wspomnieniami znanej przeszłości; każdy pociągnięcie pędzla przekazuje swoją własną cichą narrację.

Płynność wody, namalowane delikatnymi pociągnięciami, które skaczą po płótnie, jeszcze bardziej podkreśla eteryczną jakość dzieła. Może Monet przetłumaczyć światło na płótno głęboko rezonuje; obraz wydaje się żywy, drgający subtelnymi dźwiękami wody uderzającej o łodzie. Naprawdę trudno jest nie wyobrażać sobie delikatnego kołysania gondoli lub szeptu łagodnego wiatru, który z pewnością musiał kiedyś muskać to miejsce. To dzieło stoi jako świadectwo odważnej i świeżej wizji impresjonizmu; chwytając ulotne momenty, zanim znikną w eterze.