Delikatny rysunek przedstawia spokojną scenę nad rzeką z bogatymi detalami i subtelną grą światła i cienia. Centralnym punktem jest duży drewniany wóz przy spokojnym nurcie wodnym, pełen prawdopodobnie snopów siana lub słomy. Wokół wozu przedstawiono postacie zajęte codziennymi czynnościami: niektórzy pilnują zwierząt, inni rozmawiają lub pracują przy wodzie. W tle widać gęsty zespół wysokich drzew, wykonany miękkimi, pióropodobnymi kreskami kontrastującymi z solidnymi formami wozu i postaci. Spokój sceny jest niemal namacalny, można niemal usłyszeć szum przepływającej wody i szelest liści na wietrze.

Artysta zastosował precyzyjną, ale płynną technikę, wykorzystując subtelne przejścia tonalne ołówka, tworząc harmonijną równowagę między architekturą, naturą i obecnością człowieka. Kompozycja naturalnie prowadzi wzrok od ruchliwego pierwszego planu do spokoju drzew i miękkiej linii horyzontu w oddali. Praca odzwierciedla wrażliwość XVIII wieku, ceniącą prostotę pastoralną i wyrażającą uznanie dla wiejskiego życia przed przemysłową transformacją. Subtelna paleta i delikatne linie zachęcają do kontemplacji zatrzymanego w czasie chwili spokoju, która uchwyciła poetyckie piękno codzienności.