W tej ekspresyjnej ilustracji, Katedra w Rouen wyłania się z mgły delikatnych odcieni, uchwycając poranne światło w sposób, który przekracza mere przedstawienie. Pędzle Moneta są miękkie i impresjonistyczne, umożliwiając widzowi odczuwanie wielkości katedry zamiast jej widzenia. Fasada, przedstawiona w odcieniach blado-niebieskich i miękkich pastelach, wydaje się niemal eteryczna; jak senna sceneria, w której rzeczywistość łączy się z estralnymi. Kiedy zaglądasz głębiej, kontury stają się bardziej wyraźne, ale rozpuszczają się w mglistym świetle, ucieleśniając ulotność czasu i atmosfery.

Ten moment, wypełniony typową dla prac Moneta spontanicznością, budzi uczucie spokoju i introspekcji. Paleta kolorów jest przeważnie chłodna, z ubrudzeniami ciepłych żółtych odcieni, niezwyciężonym przez świt, który wznosi się nad zaostrzonymi łukami. Ten utwór nie jest tylko przedstawieniem; to zaproszenie do zatopienia się w doskonałej urodzie codziennego życia, odbijając ruchy artystyczne końca XIX wieku, które starały się uchwycić ulotne cechy światła i koloru. Takie dzieła oznaczają przejście w kierunku nowoczesności w sztuce, w której uczucia zaczynają dominować nad sztywnymi formami.