To znakomite rysunkowe przedstawienie młodej kobiety w chwili refleksji, której wzrok skierowany jest w bok, pełen zadumy. Artysta używa delikatnych, precyzyjnych linii, by realistycznie odwzorować rysy twarzy, podczas gdy górna część włosów ukazuje bogatą fakturę i objętość dzięki umiejętnej grze światła i cienia. Poza twarzą i włosami szkic staje się luźniejszy, z ledwie zarysowanymi konturami sugerującymi ramiona i rękawy, co tworzy wrażenie kruchej, niemal eterycznej obecności. Kontrast między starannie dopracowanymi detalami a niedokończonymi fragmentami zachęca do zatrzymania się i wyobrażenia sobie myśli lub historii modelki. Monochromatyczna paleta czerni i bieli pogłębia subtelną emocjonalną głębię, przekazując spokojną melancholię i refleksyjny nastrój typowy dla portretów końca XIX wieku.