Ten delikatny portret ukazuje wyrafinowaną elegancję kobiety, narysowanej miękkimi, płynnymi liniami i subtelnymi światłocieniami. Artysta używa białej kredy do podkreślenia konturów sukni i rysów twarzy, co nadaje dziełu świetlistą jakość, pięknie kontrastującą z ciepłymi, ziemistymi odcieniami czerwonej kredy zastosowanej do włosów i delikatnych cieni. Jej wyraz twarzy jest spokojny, niemal zamyślony, jakby uchwycony w chwili cichej introspekcji, podczas gdy luźne, szkicowe tło dodaje delikatnej dynamiki, utrzymując postać żywą, nie przysłaniając jej spokojnej obecności.

Kompozycja jest intymna i skupiona, z wdzięcznym pochyleniem głowy i przemyślaną ręką przy szyi, zapraszającą widza do osobistej przestrzeni. Istnieje delikatne napięcie między miękkością falbaniastej sukni a mocnymi, zdecydowanymi liniami włosów i profilu. Ta subtelna interakcja, połączona z minimalistycznym, ale mistrzowskim użyciem koloru i światła, przywołuje eteryczne piękno i społeczną grację charakterystyczną dla Belle Époque, subtelnie odzwierciedlając fascynację epoki kobiecością i wyrafinowaniem.