Ten sugestywny pejzaż ukazuje ciszę samotnej postaci łowiącej ryby nad wąską rzeką w stonowanej, ziemistej palecie kolorów. Pociągnięcia pędzla są luźne, ale przemyślane, z miękkimi, rozmytymi krawędziami sugerującymi pochmurne niebo i delikatny wiatr poruszający wysokie, szczupłe drzewa. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż odbijającej się wody ku samotnemu wędkarzowi, pełniącemu rolę delikatnego punktu centralnego w naturalnym otoczeniu. Cienie płynnie łączą się ze światłem, tworząc atmosferę refleksji i łagodnej melancholii. Tekstura liści i miękkość nieba są uchwycone z taką taktownością, że niemal można usłyszeć szelest ziemi i okazjonalne plusknięcie ryby. Bogate w nastroje i delikatne tony dzieło zdaje się zatrzymane w czasie — intymna chwila uroku wiejskiego życia.