To urzekające dzieło zaprasza widzów do spokojnego krajobrazu, w którym delikatne bambusy elegancko kołyszą się obok uderzająco skręconej formacji skalnej. Zestawienie miękkich liści bambusa—przedstawionych w delikatnej palecie błękitów i zieleni—z ziemistymi tonami skały tworzy poczucie harmonii między siłą a kruchością natury. Artysta korzysta z tradycyjnych technik tuszu, aby uchwycić płynność ruchu bambusa, każdy pociągnięcie pędzla drga życiem. W międzyczasie, teksturowana powierzchnia skały, z ciemnymi, chropowatymi krawędziami, przyciąga wzrok, odsłaniając złożone detale mówiące o sztuce w jej przedstawieniu.

Gdy patrzę na ten obraz, czuję głębokie poczucie spokoju, prawie jakbym mógł usłyszeć rytmiczny szelest liści na lekkim wietrze; to miejsce, gdzie natura szepcze swoje sekrety. Ponadto kontekst historyczny tego dzieła—stworzonego w 1947 roku—odzwierciedla czas, kiedy artyści zaczęli łączyć tradycyjne tematy z osobistymi wyrazami, tworząc most między przeszłością a teraźniejszością. To dzieło nie tylko ukazuje piękno swoich tematów, ale także przypomina o głębokim kulturalnym szacunku dla natury w sztuce chińskiej, zaznaczając znaczący wkład w gatunek malarstwa pejzażowego.