Scena rozwija się z delikatnym spokojem; dwie kobiety, zarysowane na tle miękkiego światła, spacerują piaszczystą ścieżką prowadzącą do morza. Jedna, ubrana w powłóczystą niebieską suknię, niesie kosz; druga, w jaśniejszych szatach, trzyma w górze tkaninę, być może w celu ochrony przed słońcem. Umiejętność artysty tkwi w subtelnych gradacjach koloru, we wzajemnym oddziaływaniu światła i cienia, które ożywiają postacie i krajobraz. Kompozycja przyciąga wzrok, prowadząc go od pierwszego planu, poprzez postacie, do odległego brzegu, gdzie łodzie i postacie zdobią spokojny horyzont. Wyciszona paleta kremów, błękitów i brązów budzi poczucie ciepła i spokoju, chwili uchwyconej w czasie, z dala od zgiełku świata.