De scène ontvouwt zich met een zachte rust; twee vrouwen, silhouetten tegen het zachte licht, wandelen over een zanderig pad dat naar de zee leidt. Eén, gekleed in een zwierige blauwe jurk, draagt een mand; de ander, in lichtere kleding, houdt een doek omhoog, wellicht om zich tegen de zon te beschermen. De vaardigheid van de kunstenaar ligt in de subtiele kleurgradaties, de wisselwerking van licht en schaduw die de figuren en het landschap tot leven wekt. De compositie trekt de blik, geleidt hem van de voorgrond, langs de figuren, naar de verre kust waar boten en figuren de serene horizon stippelen. Het gedempte palet van crèmes, blauwen en bruinen roept een gevoel van warmte en vrede op, een moment vastgelegd in de tijd, ver verwijderd van de drukte van de wereld.