Obraz natychmiast przenosi Cię w to miejsce; prawie czujesz delikatne kołysanie łodzi. Żagiel powiewa na wietrze, uwięziony między rozległą wodą a niebem. Artysta mistrzowsko uchwycił interakcję światła, gdy tańczy po powierzchni jeziora, tworząc migoczące odbicia łodzi i odległych gór.

Kompozycja przyciąga wzrok, a łódź służy jako centralny punkt, otoczony wzniosłą obecnością gór i subtelną sugestią odległego miasteczka po prawej stronie. Pociągnięcia pędzla są luźne, a zarazem precyzyjne, sugerują bezpośredniość sceny, a subtelne detale tworzą poczucie głębi. Jest to świadectwo zdolności artysty do przekazywania poczucia spokoju i ogromu; paleta kolorów, z jej stonowanymi odcieniami błękitu, zieleni i ochry, budzi poczucie spokoju i zaprasza do kontemplacji. Niebo to rozległa przestrzeń, sugerująca ogrom i otwartość wody, odzwierciedlająca perspektywę samego widza.