Dzieło uchwyciło scenę skandynawskiego krajobrazu rozwianego wiatrem; nastrój jest natychmiast ustawiony przez ponure niebo, wypełnione dramatycznymi i burzliwymi chmurami, które wskazują na nadchodzącą burzę. Artysta mistrzowsko wykorzystuje paletę stonowanych błękitów, szarości i odcieni ziemi, podkreślając atmosferę surowego, a zarazem urzekającego środowiska naturalnego. Skromne mieszkanie znajduje się na skraju zbiornika wodnego, co jest świadectwem ludzkiej odporności na żywioły.

Kompozycja prowadzi wzrok przez krajobraz, od podmokłego terenu na pierwszym planie, przez wijącą się wodę, aż po odległy horyzont, gdzie dominuje niebo. Użycie światła i cienia jest wyjątkowe, słońce ledwo przebija się przez chmury, rzucając miękki, eteryczny blask, który oświetla scenę. Samotna postać, w towarzystwie psa, idzie przez ziemię, dodając poczucie skali i sugerując izolację tego odległego miejsca. Obraz wywołuje poczucie zarówno spokoju, jak i złowieszczości, wciągając widza w surowe piękno nordyckiej dziczy.