Ten portret młodej dziewczyny, prawdopodobnie Elżbiety z Yorku, emanuje poczuciem pogodnej wdzięczności. Portretowana siedzi, a jej delikatna dłoń spoczywa delikatnie na wiklinowym koszu przepełnionym żywymi, kolorowymi kwiatami. Technika artysty, widoczna w miękkich pociągnięciach pędzla, tworzy delikatną, eteryczną jakość, szczególnie w oddaniu skóry dziewczyny i subtelnych stopniowaniach światła i cienia. Ogólna kompozycja jest starannie wyważona, kierując wzrok widza na spokojne spojrzenie dziewczyny i delikatne detale jej sukni.