Obraz ten ukazuje tętniącą życiem scenę portową, prawdopodobnie w regionie Morza Śródziemnego. Kompozycja przyciąga wzrok do wody, która odbija miękkie, rozproszone światło nieba. Wybitna, ochrowa wieża stoi na straży, zakotwiczając lewą stronę płótna. Artystyczne użycie światła i cienia jest mistrzowskie, nadając głębi budynkom i łodziom, które zdobią scenerię. Pociągnięcia pędzla, choć widoczne, przyczyniają się do ogólnego poczucia atmosfery, sugerując wietrzny dzień z nutą soli morskiej w powietrzu.

Paleta barw zdominowana jest przez błękity i złoto. Niebo nad nami jest miękkie, błękitne, stopniowo jaśniejące w kierunku horyzontu. Woda to odzwierciedla, a ogólny efekt jest spokojny, ale żywy. Wśród niezliczonych żaglowców statek parowy z kłębiącym się dymem wskazuje na przemiany czasu, dotyk nowoczesności w starożytnym kontekście. Scena jest pełna życia i aktywności, tworząc urzekający obraz minionej epoki.