Obraz zaprasza do sceny portowej, skąpanej w migoczącym i tańczącym świetle. Woda, odbijająca niebo, to mozaika błękitów, zieleni i fioletów, a każdy drobny pociągnięcie pędzla przyczynia się do ogólnego wrażenia delikatnego ruchu. Łodzie z rozwiniętymi żaglami zdobią scenę, a ich kolorowe odcienie kontrastują z stonowanymi tonami struktur w tle. Formy architektoniczne, zmiękczone rozproszonym światłem, sugerują poczucie ponadczasowości i solidności.

Przy bliższym spojrzeniu technika ujawnia się: pointylizm, w którym poszczególne kropki koloru mieszają się w oku widza, tworząc spójny obraz. Ta metoda, wynikająca z uważnej i celowej aplikacji, nadaje dziełu sztuki żywą, niemal eteryczną jakość. To tak, jakby scena oddychała, żywa grą światła i delikatnym chlupotem wody o kadłuby łodzi. Ta praca szepcze o uchwyconym momencie, zapamiętanym miejscu, wizualnym poemacie.