Dzieło przywołuje cichą ciszę zimowej nocy; powietrze wypełnione jest obietnicą czegoś świętego. Na scenie dominują dwa woły, których ciemne kształty kontrastują ze śnieżnym krajobrazem, ich ciała są ustawione tak, jakby brały udział w pełnej szacunku procesji. Artysta używa ograniczonej palety niebieskich, szarych i brązowych, tworząc poczucie spokoju i powagi. Czuję chłodny wiatr smagający boki wołów i chłód śniegu pod stopami.

Kompozycja przyciąga wzrok widza, woły prowadzą nas za prostym płotem do struktury sugerującej scenę Bożego Narodzenia. Ten szczegół, wraz z tytułem, natychmiast wskazuje na temat Bożego Narodzenia, być może świętując narodziny Jezusa, a zwierzęta odgrywają ważną rolę w historii. Miękkie, rozproszone światło sugeruje świt nowego dnia, rzucając delikatną poświatę na postacie. Jest to dzieło głęboko duchowe, przywodzące na myśl prostą łaskę tej pory roku.