ภาพเหมือนนี้บันทึกความสง่างามอันประณีตของหญิงสาวที่นั่งอย่างสง่างามบนเก้าอี้ไม้แกะสลักอย่างประณีต ชุดของเธอเป็นการผสานผสมผสานอย่างกลมกลืนของพื้นผิวและสีสัน: ตัวเสื้อซาตินสีครีมที่ส่องประกาย ตัดกับแขนเสื้อผ้าลูกไม้โปร่งแสงลวดลายละเอียด และกระโปรงสีน้ำเงินเข้มที่ประดับด้วยลวดลายเกลียวผมของเธอจัดแต่งเป็นลอนเงินนุ่มนวลซึ่งเป็นแฟชั่นของทศวรรษ 1920 กรอบใบหน้าซีดเซียวและเต็มไปด้วยความคิด ช่วยขับเน้นด้วยการแต่งหน้าที่ละเอียดอ่อนซึ่งเน้นความสงบเงียบและแววตาที่ดูไกลออกไป รอบคอของเธอมีการจัดเรียงสร้อยมุกหลายเส้นอย่างสง่างาม

ลูกสุนัขตัวเล็ก ๆ นั่งอย่างสบายบนตักของเธอ ขนของมันกลมกลืนกับเงาของผ้ากระโปรง ย้ำบรรยากาศที่อบอุ่นและเงียบสงบของฉาก พื้นหลังมีโทนสีน้ำตาลเข้มและเขียวลึก ทำให้ตัวแบบและชุดของเธอเป็นจุดสนใจขององค์ประกอบโดยไม่รบกวนสายตา เทคนิคการใช้พู่กันอันชำนาญของศิลปินทำให้เนื้อผ้านุ่มนวลและมุกส่องแสงมีชีวิตชีวา ขณะที่เงาที่ละเอียดอ่อนเพิ่มมิติให้กับสายตาของเธอ ผลงานชิ้นนี้ไม่เพียงแสดงถึงสถานะทางสังคมและความสง่างามของนางแบบเท่านั้น แต่ยังปลุกเร้าความรู้สึกของศักดิ์ศรีอันเงียบสงบซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภาพเหมือนยุคต้นศตวรรษที่ 20