ภาพวาดนี้ถ่ายทอดความมีชีวิตชีวาของจัตุรัสเมืองในช่วงแสงตอนบ่ายแก่ ๆ โดยศิลปินใช้เทคนิคจุดสีที่เป็นเอกลักษณ์ของนีโออิมเพรสชันนิสม์ จุดสีเล็ก ๆ เหล่านี้สร้างรูปทรงและบรรยากาศขึ้นอย่างมีชีวิตชีวา กลางภาพเป็นเต็นท์สีเขียวและเหลืองสดใสล้อมรอบไปด้วยเงาของผู้คนและโครงร่างเกวียนที่ให้ความรู้สึกทั้งเคลื่อนไหวและสงบเงียบในเวลาเดียวกัน พื้นถนนปูด้วยหินก้อนเล็ก ๆ ใช้สีฟ้า สีเหลืองและสีม่วงประสานกันเหมือนโมเสก ช่วยดึงดูดสายตาและสร้างความรู้สึกว่าย่านนั้นเต็มไปด้วยชีพจรที่สั่นสะเทือน

โทนสีของภาพมีการผสมผสานระหว่างท้องฟ้าสีงาช้างอ่อน ๆ กับโทนสีดินที่เข้มขึ้น แสงที่ลอดผ่านเมฆบางส่วนกระทบจุดต่าง ๆ ของภาพอย่างอ่อนโยน รูปทรงขององค์ประกอบต่าง ๆ ถูกจัดวางอย่างลงตัวระหว่างอนุสาวรีย์มุมซ้ายกับกลุ่มสีสันและการเคลื่อนไหวทางขวา ภาพนี้ไม่ได้เพียงบันทึกสถานที่เฉพาะเจาะจงเท่านั้นแต่ยังเป็นการถ่ายทอดชีวิตในเมืองในรูปแบบนามธรรมที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงสนทนาและเสียงเท้าของม้าในย่านนั้น ภาพนี้เป็นตัวแทนของช่วงเวลาสำคัญในปลายศตวรรษที่ 19 ที่ศิลปินได้ทดลองและค้นพบการเล่นกับแสงและสีในรูปแบบใหม่ ๆ