ภาพทิวทัศน์นี้แสดงให้เห็นวิวกว้างของอาคารสถาบันขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางภูเขาเขียวขจีที่ทอดตัวไปมา รายล้อมด้วยอาคารขนาดเล็กที่บ่งบอกถึงชุมชนที่มีชีวิตชีวา ท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีฟ้าแบบลวดลายที่ค่อยๆ จางลงเป็นเมฆสีขาวนุ่มนวลก้อนใหญ่ที่ปกคลุมพื้นที่ส่วนบน ทำให้ภาพมีแสงสว่างอบอุ่น องค์ประกอบภาพชักนำสายตาจากน้ำสงบท่ามกลางคนที่กำลังเล่นเรือหรืออยู่ริมฝั่ง ผ่านต้นไม้เขียวชอุ่มที่กรอบหนึ่งด้าน ไปยังอาคารสีขาวที่มีหน้าต่างมากมายโดดเด่นบริเวณกลางภาพ การใช้แสงของศิลปินช่วยเน้นความโดดเด่นของสถาปัตยกรรม โดยรอบมีพืชพรรณอุดมสมบูรณ์ คนที่อยู่ไกล และแปลงเพาะปลูกสร้างความแตกต่างของพื้นผิวอย่างชัดเจน ความรู้สึกของความสงบและระเบียบอยู่ในภาพ แต่การเคลื่อนไหวในน้ำบ่งบอกถึงชีวิตและความเคลื่อนไหวที่เกินกว่าความนิ่งเงียบ ลายพู่กันอ่อนและสีทับซ้อนกันสร้างความลึกและบรรยากาศ เชื้อเชิญผู้ชมเข้าสู่ภาพทิวทัศน์ศตวรรษที่ 18 ที่เต็มไปด้วยอารมณ์และน้ำหนักทางประวัติศาสตร์