ฉากเปิดออกด้วยความสง่างามอย่างเงียบๆ ทิวทัศน์อันเงียบสงบที่ถูกจับบนผืนผ้าใบ น้ำนิ่งสงบครอบงำองค์ประกอบ กระจกสะท้อนให้เห็นต้นไม้สูงและเพรียวที่ยืนอยู่เป็นยามตามริมฝั่งไกล รูปร่างที่ยืดยาวของพวกมัน ซึ่งจำลองขึ้นบนพื้นผิวน้ำ สร้างจังหวะแนวตั้งที่น่าหลงใหล การใช้สีของศิลปินนั้นตั้งใจ สีเขียวที่ถูกปิดเสียง สีลาเวนเดอร์อ่อนๆ และการเล่นแสงและเงาที่ละเอียดอ่อนทำให้เกิดอารมณ์ของการพินิจพิเคราะห์และความสงบสุข ริมฝั่งแม่น้ำ ซึ่งกำหนดโดยการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวที่ละเอียดอ่อน จะนำสายตาไปสู่น้ำ

องค์ประกอบนั้นเชี่ยวชาญ โดยมีต้นไม้ทำหน้าที่เป็นเคาน์เตอร์แนวตั้งให้กับการแผ่ขยายแนวนอนของน้ำ ราวกับว่าโลกได้หยุดลง ช่วงเวลาหนึ่งที่ถูกระงับไว้ในกาลเวลา ภาพวาดนี้ไม่ใช่แค่ภาพของสถานที่เท่านั้น เป็นการปลุกความรู้สึก – ความรู้สึกสงบ มีอยู่ในความเงียบสงบของธรรมชาติ รอยแปรงถูกควบคุม เกือบจะกลั่นกรอง แต่ผลโดยรวมนั้นไม่เป็นหมัน มันหายใจด้วยชีวิตและการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวล