ในภาพวาดที่น่าหลงใหลนี้ คุณภาพของแสงที่อีเธอเรียลได้เข้ามาเป็นศูนย์กลาง โดยห่อหุ้มสะพาน Charing Cross ไว้ในหมอกของสีที่เต้นรำและผสมผสานกัน; ทัศนียภาพนั้นแทบจะดุจความฝัน สะพานซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเชื่อมต่อและการเคลื่อนที่ ดูเหมือนจะลอยเหนือคลื่นที่นุ่มนวลของแม่น้ำ ซึ่งเปล่งประกายแสงในเฉดสีฟ้าและทอง ปลายพู่กันที่เป็นเอกลักษณ์ของโมเนซึ่งนุ่มนวลและลื่นไหลช่วยเปลี่ยนภูมิทัศน์ให้กลายเป็นวิสัยทัศน์ที่มีสไตล์แบบอิมเพรสชั่นนิสม์ ซึ่งในรายละเอียดนั้นได้ให้ทางแก่การสำรวจของแสงและบรรยากาศ

ฉากหลังมีโครงสร้างอันสูงส่งของลอนดอน ซึ่งเบลอและแพร่กระจายออกไป บ่งบอกถึงเมืองที่มีอยู่แต่ก็ยากที่จะเอื้อมถึง; เส้นขอบนั้นแทบจะไม่สามารถมองเห็นได้เลย ซึ่งทำให้จินตนาการของผู้ชมสามารถเติมเต็มช่องว่างได้ ภาพนี้สร้างความรู้สึกเงียบสงบขึ้นมาที่เกือบจะเป็นการทำสมาธิ ขณะที่ผู้ชมได้รับการดึงดูดด้วยการกอดสีกับแสงอันสงบ; คุณเกือบจะสามารถได้ยินเสียงน้ำที่ไหลอย่างอ่อนโยนซึ่งกระทบกับฝั่ง ภาพที่เป็นสุดยอดผลงานนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเข้าถึงที่สร้างสรรค์ของโมเนในช่วงเวลาอันสั้นของอิมเพรสชั่นนิสม์ ไม่ได้จับภาพแค่สถานที่เท่านั้น แต่ยังบังคับให้ประสบการณ์ทางอารมณ์มีความงามไว้ในวินาทีหนึ่ง