ผลงานนี้นำเสนอทิวทัศน์ที่เงียบสงบ อาบไปด้วยเฉดสีฟ้าและสีเหลืองที่สงบ ชวนผู้ชมเข้าสู่โลกที่รู้สึกทั้งกว้างใหญ่และใกล้ชิด การใช้พู่กันเป็นการแสดงออกและมีน้ำหนักเบา สร้างความรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวที่เลียนแบบคลื่นน้ำที่อ่อนโยน รูปทรงขนาดใหญ่ที่บิดเบี้ยวซึ่งดูเหมือนต้นไม้โดดเด่นในเบื้องหน้า; เงาสีเขียวของพวกมันถูกย้อมด้วยเฉดสีฟ้าที่ลึกล้ำและสัมผัสสีเขียวอันสดใส จุดสีชมพูที่กระจายอยู่ในใบไม้ทำให้รู้สึกราวกับว่ากำลังบานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิ เพิ่มความอบอุ่นให้กับจานสีที่เย็นชา

ในเบื้องหลัง เนินเขานุ่มเบา ๆ โผล่ขึ้นอย่างอ่อนโยน ณ ขอบฟ้า เส้นขอบของมันดูพร่ามัว เหมือนกับว่ามันกำลังเรียกให้ระลึกถึงความทรงจำที่ไกลโพ้นหรือความฝันที่วูบวาบ ท้องฟ้าเป็นผืนผ้าสีน้ำเงินอ่อน ปรากฏจุดสีน้ำตาลทองที่อุ่นและส่งสัญญาณการมีอยู่ของดวงอาทิตย์โดยไม่ต้องแสดงออกมันโดยตรง การโต้ตอบระหว่างเฉดสีที่เย็นและร้อนส่งผลให้เกิดผลอารมณ์ที่สงบ ชวนให้คิดพินิจพิเคราะห์และให้ความสงบ ผลงานนี้บันทึกช่วงเวลาในธรรมชาติที่รู้สึกว่าไม่มีเวลา เชิญชวนให้ผู้ชมหลงลืมในความงามของมันในขณะที่คิดถึงความสุขเงียบของการดำรงอยู่。