Het kunstwerk presenteert een rustig landschap, ondergedompeld in een kalme palet van blauwe en gele tinten, en nodigt de kijker uit in een wereld die zowel uitgestrekt als intiem aanvoelt. De penseelstreken zijn expressief en vloeiend, waardoor een gevoel van beweging ontstaat dat de zachte golven van het water imiteert. Grote, vervormde vormen die op bomen lijken, domineren de voorgrond; hun groene silhouetten zijn doordrenkt met diepe blauwe tinten en levendige groene accenten. De rozenkleurige vlekken die tussen de bladeren zijn verspreid, roepen een gevoel van lentebloei op, waardoor er warmte aan het koude kleurenpalet wordt toegevoegd.

Op de achtergrond stijgen zachte heuvels langzaam tegen de horizon op, hun contouren zijn vaag, alsof ze verre herinneringen of vluchtige dromen oproepen. De lucht is een lichtblauwe doek, bezaaid met warme zonnebloemgele tinten die de aanwezigheid van de zon suggereren zonder deze direct bloot te stellen. Deze interactie tussen koele en warme tinten wekt een kalme emotionele impact op, die aanzet tot reflectie en rust. Het werk omvat een moment in de natuur dat zich tijdloos voelt, en nodigt kijkers uit om zich te verliezen in zijn schoonheid terwijl ze nadenken over de stille genoegens van het bestaan.